Sophie en Simone, 24 februari 2007
Thailand , Ko Chang (olifanten eiland)

Het begin van het einde...

Ons laatste bericht vanuit het buitenland...oei..oei...oei wat gaat dat snel. Morgen vertrekken wij dan echt vanaf dit paradijs terug naar..eeehh.. hoe heet het ook alweer? Holland, Nederland, het land van de kaaskoppen, het land van van 'vinger in de dijk'en waar de mensen onder zeeniveau leven. Het land waar iedereen uit Amsterdam komt, de hele dag stoned is en dicht op elkaar leeft: Ons thuisland. Na zes hele mooie maanden komt ook onze mooie reis tot een einde. Maar natuurlijk hebben wij de laatse twee weken niet stilgezeten.
Na de aankomst van Mieke en drie nachtjes in Bangkok gezeten te hebben zijn we met de nachttrein naar het noorden vertrokken, naar Chiang Mai. Het is de hoofdstad van het noorden, en wordt ook wel 'roos van het noorden' genoemd. Klinkt een beetje gelikt, maar in vergelijking met Bangkok mag het zeker gezegd worden. De stad ligt midden in de bergen, en heeft een hele fijne sfeer. Niet zo druk, de mensen zijn vriendelijker, minder gericht op toerisme...al met al, een goede beslissing om hierheen te gaan. We werden in een Thaise vrachtwagen taxi opgehaald, wat inhoud dat je met z'n allen in een laadbak gaat, en de spullen op het dak gegooid worden. Het plan was om eerst een nacht in het hotel te slapen, daarna voor twee nachten te gaan trekken, en daarna nog eens twee nachten te blijven. De eerste dag hadden we 's avonds een bijeenkomst over de wandeltrektocht die we gingen doen, en zijn we daarna nog naar de inmens grote-waar moet ik kijken- avondmarkt geweest. De volgende dag werden we al vroeg gewekt. We zouden drie dagen gaan lopen door de bergen en overnachten bij bergvolken. Ook zouden we gaan rijden op olifanten en gaan water raften. Kortom een goed vooruitzicht. We hadden een groep van viertien mensen, waaronder twee Nederlandse meisjes. Na eerst een eind gereden te hebben werden we in de jungle gedropt om onze tocht te beginnen. Met veel respect voor Mieke die zonder enig tegen gespurt gewillig meeging....
De eerste dag hebben we een flink eind gewandeld. De jungle was mooi, maar wel erg droog. Het is zo warm dat er veel bosbranden zijn. Toen we om vier uur bij een waterval aankwamen, konden we onze douche van de dag houden, heerlijk na al dat gezweet! Daarna was het niet ver meer naar ons eerste logeeradres. We sliepen in een grote hut, op een matje, met en klamboe om ons te beschermen tegen al het kwaad wat er in Thailand rondloopt. We logeerden bij de Karen mensen, een volk wat daar al heel lang woont, en ook een eigen taal heeft. Onze gidsen waren ook Karen, maar konden gelukkig wel Engels. Het is mooi om te zien hoe die mensen met, in onze ogen, heel weining zich kunnen redden. Ze hebben er geen electriciteit bijvoorbeeld. Ook zijn het nog echte jagers, ze jagen op kikkers, krabben, eekhoorn, spinnen..kortom eigenlijk alles wat leeft. Die avond heeft de gids verteld over de gewoonten van de Karen mensen, en mochten we zelfs Karen gerechten proeven, erg aardig, maarja, eekhoornsoep.....Nee dank u,...Toch waren er mensen die maar al te graag het hoofd van de eekhoorn tussen hun tanden lieten knarsen om vervolgens de hersenen eruit te pulken en te verorberen...mmmm, eet smakelijk. Verder een leuke avond met de groep rond het kampvuur gehad. 's Avonds werd het wel koud. De volgende dag na een lekker ontbijt (geen paniek, eieren met toast) weer op pad gegaan. Er stond een lange wandeling op het programma. Gelukkig konden we die dag wat meer in de schaduw lopen. Het ging allemaal zeer voorspoedig totdat we in een weilandje kwamen waar twee buffalo's stonden te grazen. Helemaal niks mis mee. Todat we iets verderop twee kalfjes tegenkwamen. En wat doen moeders als er vreemden te dicht bij hun kroost komen? Juist, heeeeel erg boos worden. We waren net alle 'aaahs', 'wat schattigs' en 'net bambi's' aan het uitkramen toen we opeens de hele groep achter ons hoorden schreeuwen, en keihard lopen. We keken en zagen onze gids 'Run', 'Run' roepen en daar weer vlak achter kwamen de buffalo's met een noodgang onze kant op gerend. O ooooo...Heel de groep zette het op een lopen. Alle oerangsten kwamen boven, en iedereen wist niet hoe hard die de modderpoel (waar we net voorstonden) over moest steken...Gevolg: Iedereen helemaal onder de modder, Sim een gescheurde broek en Mieke een hand vol doornen (die had aan een doornstruik steun proberen te vinden) Iedereen was doodsbang....Achteraf hebben we er natuurlijk nog enorm lang plat om gelegen, het kon niet op met de pret, maar op het moment zelf, was het niet echt komisch. Echt niet normaal hoe het diepste uit je binnenste in je naar boven komt om je eigen hachie te redden, haha.
Na het buffalo avontuur kwamen we in het tweede Karen dorp aan. Waar gelukkig weer een enorme waterval was, en waar we ons dan ook heerlijk in schoongeschrobd hebben. Die nacht sliepen we in kleine, gezellige hutjes. Maar het was 's nachts goed koud, dus niemand had echt lekker geslapen. Maar dat kon de pret natuurlijk niet deren, want de volgende dag zouden we op olifanten gaan rijden! Vroeg weer op, ontbijten en de wandelschoenen weer aan de voetjes! Na een paar uur kwamen we weer in de bewoonde wereld. In totaal hadden we 32 kilometer gelopen. Na de lunch eerst naar het olifanten kamp gereden voor een rit. Mieke had het nog niet meegemaakt, en die vond het erg leuk! Sim zat met een Koreaans meisje, Kim, op een olifant. Hun ritje was iets minder geslaagd, omdat ze nogal een ruige jongen te pakken hadden, die de olifant niet echt goed behandelde. Als afsluiting gingen we nog bamboo raften, en in tegenstelling tot de vorige keer was de rivier nu iets wilder. Het was een leuke rit, we zaten op een bamboo raft met Joe, een Engelse jongen uit de groep, maar eigenlijk was het Mr. Bean, kortom een erg grappige jongen. Na het raft avontuur was de toer ten einde, en moe maar voldaan zijn we weer naar het hotel gebracht. De twee dagen daarna hebben we nog goed nagenoten en zijn we naar een Thaise avondmarkt geweest, heel erg leuk. De volgende dag zijn we Chiang Mai zelf in geweest. We zijn bij een hele oude tempel geweest die uit 1300 stamt. Erg mooi. De nieuwe tempels hebben zoveel tierlatijnen dat de oude tempel het beter deed bij ons dan al die nieuwe. Ook was het Chinees nieuwjaar, dus zijn we nog een kijkje gaan nemen in China Town...dat was erg vet! Er was een show met acrobaten, waar ze met vijf mensen op elkaar gingen staan..echt niet normaal. Daarna gingen ze met een grote Chinese draak aan de haal. Ze klommen een hele hoge paal op, en die draak werd daar omheengewikkeld. Ook was er vuurwerk. Allemaal erg indrukwekkend en groots, dat hadden we toch niet willen missen! Die nacht hebben we weer de nachttrein teruggenomen. Helaas had de trein twee uur (!) vertraging waardoor we onze aansluiting naar het eiland ko Chang misten. Dus toen hadden we, heel fijn, nog een dag in Bangkok. Toen zijn we naar de bios geweest, naar de film Babel. Een hele mooie film! Het bioscoop complex was ongelofelijk groot en modern, met alles erop en eraan, en alleen Thaise mensen, overal, waar je ook keek. Poeh, en dan zeggen ze dat Nederland dichtbevolkt is. We hebben toen de avondbus gepakt richting het eiland, en kwamen daar vroeg in de morgen aan. Het heeft even geduurd voordat we accomodatie vonden, maar het is gelukt. Aan whitesand beach zitten we in een hotel. De laatste dagen hebben we rustig aan gedaan, op het strand gelegen, lekker gegeten, geluierd en gelezen. En dan is het vandaag al de laatste dag. Na ja 'al' is natuurlijk niet echt het goede woord. Toch voelt het wel een beetje zo. Vanavond gaan we nog een keer lekker uiteten, en dan hebben we morgen een grote reis voor de boeg. Eerst terug naar Bangkok en dan naar huis. Het voelt raar om nu echt naar huis te gaan. We kijken er enorm naar uit om iedereen te zien! We verheugen ons erg op die eerste dagen, zo fijn dat je iedereen weer om je heen hebt! Aan de andere kant is het ook niet leuk. We sluiten iets af wat ons heel dierbaar is. We hebben zo'n goede tijd gehad, en hebben zoveel moois gedaan, gezien, beleefd, zoveel mensen leren kennen, ervaring opgedaan en geleerd. We zullen deze reis nooit vergeten, en we weten allbei zeker dat dit pas het begin is van heel veel mooie reizen die we nog meer gaan beleven...maar eerst werken...

We zullen hierna nog een bericht plaatsen, maar niet meer uit een zonovergoten land...

Iedereen heel erg bedankt voor jullie steun, het lezen van de site, de berichten de mails. Het heeft heel veel voor ons betekent

heel veel liefs,

het duo SOPENSIM

tot snel!!!

Wil je Sophie en Simone in Thailand bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl